Utrzymywanie się wysokiej pozycji Koalicji Obywatelskiej wynika z faktu, że dla centrowego wyborcy nie ma obecnie innej alternatywy, zwłaszcza w obliczu problemów wewnętrznych Polski 2050. Ważniejsza od niespełnionych obietnic, na przykład w kwestii związków partnerskich, jest dla elektoratu obawa przed powrotem skrajnej prawicy. Ponadto wciąż silna jest potrzeba rozliczeń po rządach PiS oraz oczekiwanie nowego otwarcia.

MINISTRANCI I WIELKA KASA W TLE. KRYSIAK O KULISACH AFERY W ŚWIECIE SHOW-BIZNESU
To watch this video please disable your adblock.
Pozycja Donalda Tuska i Koalicji Obywatelskiej
Agnieszka Kasińska-Metryka w rozmowie z “Faktem” podkreśla, że trudno jednoznacznie ocenić Donalda Tuska, choć oczekiwania jego zwolenników były wyższe niż ostateczny bilans dwóch lat sprawowania władzy. Mimo to polityk nadal pełni funkcję premiera i jest postrzegany jako jedyny lider zdolny utrzymać ten układ w całości. Poparcie dla jego formacji utrzymuje się na stałym poziomie, między innymi dlatego, że po rozbiciu Polski 2050 centrowy elektorat nie ma dokąd odejść.

Kluczowym czynnikiem stabilizującym poparcie jest obawa przed dojściem do władzy skrajnie prawicowych środowisk, która dla wyborców jest ważniejsza niż niezrealizowane postulaty. Społeczeństwo nadal widzi silną potrzebę rozliczeń po rządach PiS, co cementuje pozycję Koalicji Obywatelskiej. Jest to elementem szerszego oczekiwania na nowe otwarcie dla koalicji rządzącej.

Tam płacą lepiej, żyje się spokojniej. Polacy masowo wyjeżdżają do tego kraju
Czytaj dalej
Polska 2050 jako największy przegrany
Ekspertka stawia sprawę jasno: największym przegranym dwóch lat rządów Tuska bez wątpienia jest Polska 2050 i jej lider. Ugrupowanie to, według słów politolog, po prostu się “rozbija”. Co więcej, sam przywódca tej formacji w symbolicznym sensie opuszcza pokład.

Główną przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że Polska 2050 nie wykorzystała zaufania, które lokowała w niej spora część społeczeństwa. Równocześnie brak alternatywy dla centrowego wyborcy po rozbiciu tej partii paradoksalnie wzmacnia hegemonię Koalicji Obywatelskiej, która przejmuje ten elektorat.